Een aantal van onze projecten worden mede ondersteund door:
  

Logo_OVL_BL_3Q

logorissmall


Goededoelen.be 1


Ananda vzw

Ninovesteenweg 93
9320 Erembodegem

 

Iemand die met het HIV-virus besmet is, heeft in het westen heden ten dage dezelfde levensverwachting als iemand anders. Uiteraard zal hij zijn ganse leven medicijnen moeten nemen. De medicatie is echter zo op punt gesteld dat hij geen nadelen ondervindt en het virus volledig onderdrukt is.
De sociale uitsluiting die vroeger deel uitmaakte van iemand die HIV besmet is, blijft echter nog een grote uitdaging.

In een land zoals India is dit niet anders.
Volgens recent onderzoek van het National Aids Control Organisation (NACO) van India waren in 2011 2,08 miljoen Indiërs HIV besmet.
Volgens het NACO zijn de belangrijkste factoren die hebben bijgedragen aan de grote HIV-besmette bevolking van India: de grote verhuizing van de bevolking over districten, zelfs deelstaten, heen op zoek naar werk, de lage alfabetiseringsgraad in bepaalde plattelandsgebieden, het gebrek aan kennis en de ongelijkheid tussen man en vrouw.

De verspreiding van het HIV-virus blijkt het grootst te zijn in zuidelijke en noordoostelijke gebieden van het land.
Vrouwen en kinderen zijn daarin dikwijls onschuldig slachtoffer.
Sinds de oprichting van het NACO in 2007 heeft het land zich al veel moeite getroost om de HIV-epidemie terug te dringen, en de resultaten zijn hoopgevend.

Toch zijn de gevolgen voor HIV-besmette vrouwen en kinderen op sociaal en economisch gebied zwaar. De vrouwen en kinderen worden gemeden en gepest, de vrouwen verliezen hun werk, kinderen worden geweerd op school, uitgesloten tijdens het spel.

Verschillende organisaties trachten daar iets aan te doen, door acties te starten die tot doel hebben: - consultatie en begeleiding van de families,
- organisatie van bijeenkomsten omtrent gezondheid, juridisch en sociaal bewustzijn, cultuur,
- ondersteuning van de kinderen bij hun opleidingen,
- ondersteuning van de vrouwen bij het starten van inkomsten genererende activiteiten in overeenstemming met hun interesses en vaardigheden,
- juridische bijstand bij het aanvechten van onderdrukking en steun bij het herstel en gebruik maken van hun rechten,
- sensibiliseren tot sparen, opzetten van een moestuin,
- opzetten van seminaries en workshops betreffende cruciale problemen, uitdagingen en noden waar de families mee geconfronteerd worden,
- het vormen van belangengroepen met het oog op het doen gelden van de fundamentele mensenrechten van deze families.

Sinds 2016 steunt Ananda zo’n initiatief van de organisatie PACHE. People’s Association for Community Health Education is een organisatie die in 1987 gesticht werd en werkzaam is in de omgeving rond Melur, een gemeente ten noordoosten van Madurai. Een verslag van dit project verscheen in de vorige nieuwsbrief (nieuwsbrief 64 project A2016/02 Melur).

Ook dit jaar willen wij onze duit in het zakje doen. Daarvoor doen wij een beroep op u.

Daarom steun ons met uw bijdrage. Je gift kan je steeds overmaken op rekening BE11 8334 5167 8948
Alle giften gaan, zonder afhouding van enige kosten, volledig naar de financiering van projecten in Tamil Nadu.

Elk bedrag is van harte welkom.
Bedragen vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

Alvast van harte dank voor uw gift.

image6 Custom image7 Custom image9 Custom

Deze nieuwe wet verbiedt in principe alle arbeid van kinderen onder de 14 jaar. Daarmee sluit de wet (eindelijk) aan op de Onderwijswet van 2009 die alle kinderen tot die leeftijd het recht geeft op gratis onderwijs en ouders verplicht ze naar school te sturen. De straffen bij het aantreffen van kinderarbeid zijn ook verhoogd.

Een hele vooruitgang zou je zeggen, eindelijk wordt kinderarbeid verboden. Er is echter een venijnig staartje. Er is een uitzondering in de wet die zegt dat kinderen onder de 14 na school hun familie met werk mogen helpen of in een ‘familiebedrijf’ mogen werken. Dat mag geen gevaarlijk werk (zie verder) zijn. Kinderen mogen na school ook als ‘artiest’ optreden in de ‘audio-visuele entertainment industrie’, waaronder reclame, films en TV-series.
Ook dat klinkt nog redelijk. Welk kind helpt er ook bij ons eens niet in het huishouden, en zeg nu zelf, optreden doen alle kinderen toch graag?

Enkele kanttekeningen zijn hier op zijn plaats. Vooreerst bepaalt de wet dat onder familie niet alleen vader en moeder, maar ook broer en zus van het kind, de broers en zussen van vader en de broers en zussen van moeder worden gerekend.
Een tweede probleem is dat veel werk door bedrijven en koppelbazen wordt uitbesteed aan gezinnen en de ‘uitgebreide familie’. Ook nu al werken kinderen onder de 14 vaak hele dagen mee aan het stikken van schoenen, borduurwerk op kleding, kunstnijverheid, inpakken, plakken van labels enz. Ouders verdienen namelijk zo weinig met een laag stukloon dat de kinderen makkelijk worden ingeschakeld om meer productie te maken. Daar rekenen de koppelbazen, ingehuurd door bedrijven, ook op. Het is een vorm van uitbuiting die het hele gezin arm én aan het werk houdt. In de landbouw werken nog de meeste kinderen thuis mee. Hun ouders, vaak kleine boeren, krijgen zo weinig voor hun producten, dat ze naast hun eigen kinderen ook kinderen van anderen inhuren.

In de wet staat toch dat het ‘werk na school is’? Waarom zouden kinderen dan niet mee kunnen helpen aan het vergroten van het gezinsinkomen? Als je echter leest om welk werk het gaat, dan is het vlug duidelijk dat dit werk ten koste gaat van de gezondheid van de kinderen en hun vermogen om zich voldoende te concentreren op school. Uiteindelijk raken ze zo achter dat ze wel gedwongen worden om de school op te geven. Onderzoek heeft uitgewezen dat op een gemiddelde schooldag slechts 71 % van de ingeschreven kinderen ook echt op school zit. De gevolgen voor die kinderen zijn nefast: zelfs basiskennis van taal en rekenen is ontoereikend.

Ook de Indiase parlementaire commissie die de wet beoordeelde, is kritisch voor de benaming ‘familiewerk na school’. Hoe controleer je dat?
Unicef wijst erop dat vooral de kinderen van Dalits (kastelozen) en Adhivasi (inheemse volkeren) getroffen worden en vraagt de uitdrukking ‘kinderhulp in familiebedrijven’ uit de wet te schrappen.

Het leidt uiteraard geen twijfel dat veel ondernemers blij zijn met de nieuwe wet. ‘Kinderen zijn goedkoper’ is een veel gehoorde uitspraak, en ‘een familie inschakelen is geen groot probleem’.
Kinderrechtenactivisten vrezen zelfs dat meer kinderen aan het werk gezet zullen worden.

En hoe zit het met de tieners van 14 tot 18 jaar? Voor 2016 was er geen reglementering over arbeid van kinderen van 14 tot 18 jaar. Zij mochten elk soort werk doen. Nu is arbeid van deze groep kinderen verboden in mijnen, het werken met ontvlambare stoffen en – de veel bredere categorie van – ‘gevaarlijk werk’. Voor gevaarlijk werk wordt verwezen naar een bijlage uit de Fabriekswet uit 1948 waarin 28 bedrijfstakken worden genoemd – denk aan de productie van kolen, cement, metaal, leer, chemische stoffen, glas en verfstoffen – waarin tieners geen gevaarlijk werk mogen doen.
Dat is toch goed, denk je? Dat valt erg tegen. Tieners mogen volgens de nieuwe wet inderdaad niet meer in mijnen en met ontvlambare stoffen werken of bepaalde soorten ‘gevaarlijk werk’ verrichten, maar de lijst van 28 gevaarlijke bedrijfstakken is beperkt en bevat minder dan de helft van de oude lijst van beroepen en taken die jonge kinderen niet mochten verrichten. Wat namelijk ontbreekt in de lijst is de hele landbouwsector, inclusief het toepassen van pesticiden, maar bijvoorbeeld ook het werk in kledingfabrieken, spinnerijen, weverijen en ververijen.

(naar een artikel van de Landelijke India Werkgroep)

Op uitnodiging van Zuster Jeanne Devos namen 4 leden van het Ananda-team op 7 juni deel aan een benefietavond in Wijgmaal, ten voordele van de projecten van het National Domestic Workers Movement in India (NDWM). Inrichter was de vzw Care For Joy.
Vooraf had het Anandateam contact gehad met zuster Jeanne  en met ICM Sister Valarmathi – coördinator van de projecten NDWM in Chennai – Tamil Nadu, een project voor kinderrechten en ondersteuning van families van vrouwen en kinderen in de huisarbeid, een project dat Ananda vzw trouwens al drie jaar ondersteunt, dank zij de steun van het Provinciebestuur Oost-Vlaanderen, en dit jaar ook gesteund door het IKSO.

Lees meer...

Het thema ‘Iedereen is van de stad en de stad is van iedereen’ was een schot in de roos.
Was het bij het begin van de middag nog rustig, al vlug liep de Oude Vismarkt en de straten er rond vol van het volk.
Van af de middag kon je op de binnenkoer van het Oud Hospitaal genieten van drankjes en hapjes uit verschillende landen. Op het podium op de binnenkoer van het Oud Hospitaal wisselden zang- en dansgroepen elkaar af. Voor Ananda was het een blij weerzien met leden van het koor Dwarsbalk.
Op de straten en het plein aan het Oud Hospitaal werd enthousiast geapplaudisseerd voor de verschillende groepen die optraden op het grote podium.
Ondertussen was het gezellig kuieren tussen de kraampjes van verschillende grote en kleine organisaties.
Met enkele vrijwilligers wist Ananda zich in de kijker te zetten.
Een hartelijke dank aan de medewerkers van Casa Del Mundo voor de goede organisatie. Een welgemeende dank ook aan alle sympathisanten en geïnteresseerden die langs kwamen, een praatje met ons maakten of een kleinigheid kochten ten voordele van onze werking!

 

Elk schooljaar organiseren leerlingen van het IKSO in samenwerking met leerkrachten activiteiten om een goed doel te financieren. Dit jaar steunden zij project A2014/07 van Ananda (Chennai– Preventie illegale handel in meisjes voor huishoudhulp).
Voor de kerstvakantie verkochten ze pralines en kerstversieringen. Op 27 april organiseerden ze een avond met optredens van verschillende leerlingen. Ook Dwarsbalk bracht enkele liederen ten gehore.
De luisteraars konden ondertussen genieten van een drankje en een hapje.
Op 26 juni 2017 tijdens de plechtige proclamatie van de laatstejaars, kreeg Ananda het mooie bedrag 3 750 euro overhandigd.
Van harte dank aan directie, leerkrachten en leerlingen van het IKSO voor hun enthousiasme en inzet!