Voor de achtste maal - sinds 1993 tot 2015 - een land als INDIA bezoeken zou je moeten in staat stellen om vrij precies de evolutie die het land heeft doorgemaakt te beschrijven.

Als het al gaat om onderscheid te maken tussen de leefomstandigheden van de inwoners dan is de balans vrij vlug gemaakt in verband met de wegen­infra­structuur, de verkeersdrukte, de netheid in de steden, de honderden en honderden schoolgaande kinderen in piekfijn uniform, de kleurrijke sari’s van de vrouwen, ... Op al de genoemde punten is het oordeel zeer positief. Niet voor niets wordt India ook een continent op zichzelf genoemd. Zeker met zijn ruim één miljard inwoners, zijn 24 landstalen en zijn oppervlakte van 3 miljoen km². Meest opvallend? Het gemotoriseerd vervoer in de steden. Tot voor enkele jaren was uitzonderlijk een motor te zien. Nu wordt het gewone verkeer in de steden geterroriseerd door honderden motorrijders.

Zijn de sloppenwijken verdwenen in de steden? Absoluut niet. Ze hebben wel een ander aanzicht gekregen. Lange zijstraten krioelen van de stoepenbewoners. Niet te verwon­deren als nog steeds miljoenen mensen van het platteland op zoek gaan naar een beter leven in de steden. Daar leven ze vaak in slechte omstandigheden. Migratie is al een even groot probleem. Liefst 6 miljoen Indiërs migreerden naar het buitenland, vooral naar de rijkere landen in het Midden-Oosten, op zoek naar een job.

Een erg controversieel aspect van de samenleving blijft het “kastenstelsel“. Onzichtbaar in de steden, maar eens op het platteland zie je dat “dalits“ of kastelozen nog zeer sterk gediscrimi­neerd worden. Bekeer je je tot een andere religie dan de Hindu’s, dan be­hoor je zo wie zo tot een zeer kwets­bare groep op alle vlakken: onder­wijs, ge­zondheidszorgen, tewerkstelling, woningbouw, enz…

Tussen de regels door zal je zeker in de reisverslagen van onze recente projectenreis een en ander ontdekken van de werkelijke toestanden in India.

Al vroeg zijn we op de baan. De afstand die we moeten afleggen is niet echt groot maar de vele wegenwerken bemoeilijken de reis. De chauffeur en begeleider moeten meermaals de weg vragen.

Aruppukottai is een stad in het arrondissement Virudhunagar, in de deelstaat Tamil Nadu, op 48 km van Madurai. De kleine dorpen, gelegen rond Aruppukottai, zijn gekend voor de productie van jasmijn. De heerlijk geurende jasmijnbloemen worden gebruikt als aromamiddel in jasmijnthee, er worden ook olies uit gewonnen voor parfums. Voor Boeddhisten en Hindoes staan de bloemen symbool voor reinheid, daarom worden ze ook veel gebruikt als offergave. Indiase vrouwen en meisjes versieren hun haar met de geurige jasmijnbloemen. Bezoekers worden dikwijls geëerd met dikke overladen kransen met jasmijnbloemen. Aruppukottai zelf is gekend voor de productie van garen. De stad telt meer dan 87 000 inwoners. Meer dan 91 % van de bevolking is hindoe, ongeveer 7 % is moslim en ongeveer 2 % van hen zijn christenen. Verder zijn er nog kleine groepen die een andere religie aanhangen.

Lees meer...

20150807 4 20161030 1733803373Al vroeg in de ochtend staat het project van Fr. Albert Felix 2012/02 Aruvapakkam op het programma. Titel van het project: vergroten van zelf­bewustzijn, eigenwaarde door verbetering van opleiding en kansen tot werk­ge­le­gen­heid.
Hier wordt aan sensibilisering van de cobbler-( schoenlappers)gemeenschap gedaan door het organiseren van extra lessen (Engels, wetenschappen en wiskunde) en ondersteuning in de les­taken van de kinderen.
Er is zeer weinig controle op het welzijn en gezondheid van de bevolkingsgroep, persoonlijke verzorging en hygiëne worden verwaarloosd. Daarom wordt in het project ook gezondheid- en bewust­zijnsonderricht gegeven.

Lees meer...

Bezoek aan Elakkurichi: project 2015/02

Deze dag zou een rustpunt tijdens onze rondreis moeten zijn: in de voormiddag en kort na de middag bezoeken we twee projecten, daarna staat een lokaal cultureel bezoek op ons programma.

Onze begeleider John Mariadoss komt met een ander plan op de proppen. De bezoeken worden uitgebreid: in de buurt zijn twee scholen die met onze financiële steun bezig zijn nieuwe toiletten op te trekken. En nu we toch aanwezig zijn, willen ze ons heel graag bij de feestelijke opening. We hebben er niet veel tegen in te brengen, alles is al geregeld en ze verwachten ons. Het cultureel bezoek zal er moeten bij inschieten. Eén van de schooltjes die we bezoeken is gelegen in de parochie Elakkurichi in het bisdom Kumbakonam en één van de oudste parochies, gesticht in 1605. Elakkurichi is een klein gehucht op 35 km van Kumbakonam en 25 km van Thanjavur gelegen.

Lees meer...

a201207 1 20161030 1911210504Vandaag bezoeken we een ouder­lingen­­tehuis in Kattur. Hier steunde Ananda de bouw van toiletten en baden (project A.2012.07). Bij aankomst worden we verwelkomd door de directrice van het tehuis en enkele zusters en worden vergast op een kopje koffie of thee met een koekje. Ondertussen vertellen ze over de noodzaak van hun tehuis. De mensen in de omgeving van Kattur zijn heel arm, de zorg voor oudere mensen is daardoor heel moeilijk. Regelmatig gebeurt het dat een oudje aan de deur van het tehuis wordt afgezet. Na de koffie en het gesprek krijgen we een rondleiding.

Lees meer...

a201407 1 20161031 1324747639Vandaag staat een belangrijk project op het programma in Chennai: project A2014/07 preventie illegale handel in meisjes voor huishoudhulp.
Dit project hebben we voor 1 jaar gesteund. Het is wel de bedoeling om het meerdere jaren te ondertseunen. Voor 2015 hebben we voor dit project steun gevraagd aan het RIS te Aalst en aan de provincie Oost-Vlaanderen.
In Asha Nivas, onze verblijfplaats voor 2 nachten, worden we al vroeg opgewacht door zuster M. Josphine  Amala Valarmathi, de voorzitster van de afdeling van het NDWWT (National Domestic Workers Welfare Trust) in Chennai. Zij loodst ons samen met de chauffeur van onze minibus door de drukke miljoenenstad Chennai.

Lees meer...