Na een goede nachtrust in Cosmopolitan Hotel in Madurai ontbijten we samen met Mr. Irudayaraj, directeur van de orga­ni­satie Pache Trust, twee medewerkers en Mr. Mangala Raj, onze vaste begeleider van het Ananda India Team. Mr. Irudayaraj kennen we al vele jaren, we ontmoetten hem tijdens onze vorige twee projectenreizen.

Om 10u worden we verwacht in Melur een stad buiten Madurai. We bezoeken er het project 2016/02 – hulp aan HIV/ Aids besmette vrouwen en kinderen. Dit project wordt geleid door de organisatie Pache Trust. Met dit project proberen zij de levensomstandigheden van deze mensen te verbeteren door begeleiding in onderwijs, in hun zoektocht naar werk, de gemeenschap te sensibiliseren om zich open te stellen voor deze mensen. Zij bereiken de onbereikbaren en leveren prachtig werk.

We worden verwelkomd met een Kolam op de grond. Kolams zijn als het ware magische, labyrint-achtige mandala’s (krijttekeningen) die door de eindeloze, gecompliceerde win­dingen de boze geesten verwarren, waardoor hen de toegang tot het huis of de tempel onmogelijk wordt gemaakt. Sommige kolams zijn ingekleurd zoals deze waar we nu over stappen.

We krijgen ook een tika of bindi op ons voorhoofd. De bindi symboliseert het spirituele derde oog. Veel vrouwen in India hebben een bindi op hun voor­hoofd. Het zorgt voor bescherming en zou het boze oog afwenden. Er zijn vele kleuren, vormen en symbolen.

De kinderen en vrouwen zitten reeds te wachten in een zaaltje. Ze willen weten wie we zijn en wat ons beroep is. De meeste kinderen en vrouwen kennen geen Engels, daarom vertalen onze begeleiders.

Eerst komen de kinderen aan de beurt met hun pakkende getuigenissen. Allemaal zijn ze één of beide ouders verloren aan aids, de meeste onder hen zijn ook zelf besmet. Ze vertellen ons dat een opleiding voor hen zeer belangrijk is. Als we aan de kinderen vragen wat ze later willen worden, kiezen ze allemaal een beroep waarin ze ten dienste willen staan voor HIV/aids besmette mensen zoals verpleegster, politie, leraar,… Zij werden allemaal geconfronteerd met uit­sluiting wegens hun ziekte. Vooral het groepsgevoel en de hulp van Pache Trust geeft hen moed en steun om verder te gaan.
 
Aangrijpende getuigenissen komen er ook van de volwassenen.
Zo vertelt een vrouw die 13 km verderop woont dat ze HIV besmet is. Ze is on­der­tussen al 14 jaar verbonden met Pache Trust en werkt er als vrijwilligster.

Een andere vrouw waarvan de echtge­noot is overleden aan aids vertelt haar verhaal. Ze heeft 1 dochter, die nu 16 jaar is. Op éénjarige leeftijd bleek ook het meisje besmet te zijn. Ze neemt me­­di­­catie. Ze werd gemeden op school van zodra men daar wist dat ze besmet was. Door de rest van de familie worden moeder en dochter uitgesloten. In het dorp mochten ze geen water halen aan de lokale bron. Pache Trust heeft ervoor gezorgd dat het gezin een eigen water­lei­ding kreeg. Er heersen in India nog steeds veel misverstanden rond aids en HIV.

Een jongeman vertelt dat hij als kind regelmatig ziek was. Toen bleek dat hij HIV had verloor hij de moed en stopte hij met school. Nu heeft hij een winkeltje waar hij fietsen herstelt. Het gaat goed met hem. Hij hoopt uit te breiden en men­sen met HIV tewerk te kunnen stellen. Hij wou een foto van hem samen met ons om in zijn zaak te hangen. Mensen die anderen helpen zijn voor hem een voorbeeld.

Dorpsbewoners willen vaak HIV be­smet­­te mensen weg uit het dorp. PACHE Trust verdedigt hun situatie bij de politie.
Een vrouw die gedeeltelijk blind is sinds 2004 wordt sinds 2005 geholpen om haar kind te laten studeren.
Een vrouw vertelt dat haar man is overleden aan aids. Nu haar dochter haar opleiding heeft afgerond en aan het werk is, wil ze zelf Pache Trust onder­steunen.
Een vrouw vertelt dat zij en haar man aids hebben, hun dochter gelukkig niet. Zij krijgt goed onderwijs en wil dokter worden. De familie wordt omwille van aids uitgesloten.

Het is ondertussen etenstijd en wij mogen de maaltijd bedelen: een gekookt ei, groenten en rijst. We eten zelf ook mee.

Na de middag vertrekken we naar Madurai, naar het kantoor van Pache Trust. Hier is een andere doelgroep van de organisatie bijeengekomen om ons te ontmoeten: transgenders. Ook dit is een uitgesloten groep, maar daarover later meer.